Last Minute Egipt

HIPERWENTYLACJA

dziewczyny

Hiperwentylację definiuje się jako znaczną utratę dwutlenku węgla we krwi, wynikającą z głębokiego oddychania. Objawami jej są zawroty głowy, bezdech i uczucie paniki. Hiperwentylacja jest możliwa tylko wtedy, gdy oddech jest w pewien sposób zahamowany. Przyczyną jej jest, przede wszystkim, wydmuchiwanie wydechu. Ludzie, którzy boją się swoich uczuć i myśli, \"wypychają\" wydech, kiedy stłumiony materiał zaczyna, wypływać na powierzchnię. Tak jakby wypychanie miało ich uwolnić od czegoś, co uważają za złe. Im mniej zrelaksowana osoba, tym bardziej prawdopodobne jest, że dozna niewygody hiperwentylacji. Sposobem radzenia sobie z hiperwentylacją jest oddychanie w papierową torebkę, zwinięte w kubeczek dłonie lub coś w tym rodzaju, tak aby we wdychanym powietrzu było dużo dwutlenku węgla. Jeśli twój wydech jest całkowicie swobodny i zrelaksowany, hiperwentylacją nie może wystąpić, nawet kiedy oddychasz bardzo głęboko i szybko. Gdyby integracja oddechem była tylko i wyłącznie techniką oddechową, też byłaby skuteczna, ale integracja następowałaby dopiero po bardzo długim okresie swobodnego oddychania. Nie byłaby także przyjemna. Oddychanie, które aktywuje (uruchamia) stłumiony materiał, nie powoduje integracji. Potrzebne są cztery inne elementy – świadomość, akceptacja, relaks i integracja – by przemienić uwięzioną energię, a także uczynić cały proces przyjemnym. W integracji oddechem, zrelaksowanie się na wydechu i utrzymywanie oddechu połączonego często wystarcza, by dopełnić cykl oddechowy. Jeśli ktoś jest nieświadomie bardzo przywiązany do bólu i walki, lęk przed stłumionym materiałem czyni sesję zbyt intensywną i traumatyzującą. To może trwać, dopóki nie nastąpi po prostu wyczerpanie i nie zmusi opierającej się osoby do poddania się i zintegrowania tego materiału.

1. kredyt hipoteczny

Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: prace licencjackie